Arda yavuz
İngiltere’de yapılan arkeolojik kazılarda keşfedilen ritüel kuyusu, Roma Britanyası’nın en büyük köpek kalıntısı topluluklarından birine ev sahipliği yapıyor.
İngiltere’nin Surrey bölgesindeki Nescot kazılarında ortaya çıkarılan antik bir kuyu, araştırmacıları şaşkına çevirdi. Roma dönemine ait olduğu belirlenen kuyuda en az 140 köpeğe ait kemik kalıntısı bulundu.
Bilim insanları, bu kuyunun büyük olasılıkla ritüel amaçlarla kullanıldığını düşünüyor.
Köpekler Roma Kültüründe Önemliydi
Araştırmayı yürüten Dr. Ellen Green’e göre köpekler, Roma toplumunda yalnızca evcil hayvan değildi. Avcılık, çobanlık ve koruma görevlerinin yanı sıra dini ritüellerde de önemli bir yere sahipti.
Roma inanışında köpekler; yeraltı dünyası, koruma, şifa ve ruh rehberliği gibi kavramlarla ilişkilendiriliyordu. Bu nedenle ritüel alanlarda köpek kalıntılarına rastlanması şaşırtıcı bulunmuyor.
Kuyudan Binlerce Kemik Çıkarıldı
Kazılarda toplam 10 binden fazla hayvan kemiği bulundu. Bunların yarısından fazlasının köpeklere ait olduğu tespit edildi.
Araştırmacılar, kuyunun yaklaşık 4 metre derinliğinde olduğunu ve Roma döneminde eski bir taş ocağı çukurunun ritüel alanına dönüştürüldüğünü belirledi.
İlk kullanım evrelerinde kuyuya hayvan kalıntılarının yanı sıra insan kemikleri, sikkeler, çanak çömlek parçaları ve çeşitli metal eşyaların bırakıldığı ortaya çıktı.
Köpeklerin Çoğu Küçük Irklara Benziyordu
İncelemeler, köpeklerin çoğunun küçük yapılı olduğunu gösteriyor. Bazılarında kısa bacaklılık problemi olan kondrodisplaziye rastlandı. Araştırmacılar bu hayvanların günümüzdeki corgi benzeri ırklara benzediğini düşünüyor.
Kalıntılar üzerinde yapılan analizlerde ciddi yaralanma veya kasaplık izlerine rastlanmaması dikkat çekti. Bu durum, hayvanların et ya da deri için kullanılmadığını gösteriyor.
Uzmanlara göre köpeklerin çoğu iyi bakılmış hayvanlardı ve bazıları ileri yaşlara kadar yaşamıştı.
Ritüel Alanı Daha Sonra Çöplüğe Dönüştü
Bilim insanları, kuyunun zaman içinde kullanım amacının değiştiğini düşünüyor. İlk dönemlerde ritüel sunular için kullanılan alanın, ilerleyen yıllarda sıradan bir çöp çukuruna dönüştüğü belirtiliyor.
Son evrede bulunan kemiklerde kesik ve parçalama izlerinin görülmesi, artıkların mutfak atığı gibi değerlendirildiğine işaret ediyor.
Araştırmacılar, MS 2. yüzyılın başlarından sonra kuyunun tamamen kullanılmayı bırakıldığını ifade ediyor.
Kaynak ARKEOFİLİ
Huri
Hüseyin Burak Arslanalp
