Fransa’da yürütülen yeni bir bilimsel araştırma, yaklaşık 5 bin yıl önce yaşanan büyük bir nüfus çöküşünü antik DNA verileriyle doğruladı. Paris yakınlarındaki bir Neolitik mezar alanında yapılan incelemeler, bölgede yaşayan toplulukların genetik yapısında keskin bir kırılma yaşandığını ortaya koydu.
Araştırmacılar, Paris’in kuzeyindeki Bury bölgesinde bulunan 132 bireye ait kalıntıları analiz ederek, mezar alanının iki farklı dönemde tamamen farklı topluluklar tarafından kullanıldığını belirledi. Elde edilen bulgular, “Neolitik gerileme” olarak adlandırılan nüfus düşüşünün sadece yerel değil, Avrupa genelinde yaygın bir olay olduğunu gösteriyor.
Bilim insanlarına göre çöküş öncesi dönemde bölgede yaşayan topluluklar, geniş aile bağlarına dayalı ve güçlü akrabalık ilişkileriyle örgütlenmişti. Ancak çöküş sonrası dönemde mezar alanını kullanan insanların genetik olarak farklı olduğu ve daha küçük, baba soyuna dayalı gruplar halinde yaşadığı tespit edildi. Bu durum, sadece nüfusun değil, sosyal yapının da köklü biçimde değiştiğine işaret ediyor.
Araştırmada ayrıca, dönemin zorlu koşullarına dair önemli ipuçları da ortaya çıktı. Kalıntılar üzerinde yapılan analizlerde veba bakterisi olarak bilinen Yersinia pestis ve diğer bazı hastalık etkenlerine rastlandı. Uzmanlar, bu hastalıkların tek başına çöküşe neden olmasa da, nüfus azalmasını hızlandıran önemli faktörlerden biri olduğunu değerlendiriyor.
Çevresel veriler de bulguları destekler nitelikte. Aynı döneme ait analizler, tarım arazilerinin terk edildiğini ve doğanın bu alanları yeniden ele geçirdiğini gösteriyor. Bu durum, insan faaliyetlerinde ciddi bir azalma yaşandığını ortaya koyuyor.
Araştırmacılar, yaşanan bu büyük nüfus düşüşünün ardından bölgeye güneyden yeni toplulukların göç ettiğini ve demografik yapının tamamen değiştiğini belirtiyor. Çalışma, genetik veriler ile arkeolojik ve çevresel analizlerin bir araya getirilmesiyle, Avrupa tarihöncesinin en kritik kırılma noktalarından birine ışık tutuyor.
Kaynak ARKEOFİLİ






